Google+ Quiltinspiratie: augustus 2016

zondag 14 augustus 2016

Klokhuisjes quilt

Ik wilde graag zien hoe hij zou worden, de klokhuisjesquilt. Maar omdat hij zo groot wordt (260 x 260cm oftewel 102 x 102 inch), kon ik maar de helft kwijt op de grond van mijn naaikamer. Dat wordt nog wat met het dubbelen straks...

Hieronder is de bovenste helft te zien.

Klokhuisjes quilt


Of op zijn kant komt hij misschien toch beter tot zijn recht.


Klokhuisjes quilt


En hieronder heb ik de bloemhartjes er nog even opgelegd. Dat maakt hem toch nog wat completer.


Klokhuisjes quilt


Wat me vooral opviel toen ik de klokhuisjes zo samen met de applicatieblokken zag, was dat ik hem niet helemaal evenwichtig vind. De applicatie blokken zijn veel groter dan de ninepatches. Ik was van plan om er een geschulpte effen beige rand omheen te maken, maar ik denk dat er nog iets nodig is om het geheel wat meer uit te balanceren. Ik denk dat ik in de rand nog iets met kleinere vormen moet doen. Misschien zoiets?


Klokhuisjes quilt


Nog maar even iets langer laten bezinken. Ik heb nog tijd genoeg om erover na te denken, want ik moet nog een heleboel bloemetjes vastnaaien voor ik zover ben. 


woensdag 10 augustus 2016

Verandering

Heb je dat ook wel eens gehad? Zo'n onbestemd gevoel dat je iets anders moet met je leven, maar geen idee hebt waar je moet beginnen?
De laatste tijd ben ik hier erg mee bezig. Je hebt misschien gemerkt dat ik minder quilterigs op mijn blog heb gepubliceerd de laatste tijd. Ik merk dat mijn aandacht op het moment bij andere dingen ligt. Ik lees veel, ben op zoek naar inspiratie. Je zou het zoeken kunnen noemen. Zoeken naar iets dat mijn leven meer zin kan geven.


Bladeren


Al een aantal jaren worstel ik met een chronische ziekte. Ik heb weinig energie en ben regelmatig ziek. En hoewel dit vervelend is, heeft het me er ook toe gedwongen om na te denken over mijn leven. In eerste instantie liet ik me natuurlijk behandelen in het ziekenhuis. Allerlei medicijnen heb ik geprobeerd, maar eigenlijk werd ik nog zieker van de medicijnen dan ik al was.

Een collega van me vertelde over zijn vrouw die ook de ziekte van Crohn heeft. Zij had veel baat bij de behandeling door een homeopaat. Natuurlijk had ik er al vaker over gedacht om me eens in het alternatieve circuit te gaan verdiepen, maar op de één of andere manier durfde ik het niet aan. Ik maakte me zorgen om de kosten en ik was bang om bij één of andere kwakzalver terecht te komen. Toch heb ik uiteindelijk de stap gewaagd. Eigenlijk was het de wanhoop die me ertoe dreef. Ik zag geen andere mogelijkheden meer.

De homeopaat vroeg niet alleen naar mijn lichamelijke klachten, maar ook naar andere dingen. De manier waarop ik leef, wat ik heb meegemaakt in mijn leven en hoe ik met emoties omga. Het was best confronterend, want ik besefte dat er naast mijn ziekte nog meer dingen waren die pijn deden. Dat gesprek was voor de homepaat alleen nog maar een oriëntatie, maar ik voelde dat het belangrijk was om mijn licht eens te laten schijnen op die dingen die pijn deden. En op de één of andere manier stond ik mezelf steeds meer toe om na te denken over die zaken.
Ik had in mijn leven al meerdere keren bedacht dat ik wilde gaan mediteren. Ik had het ook weleens geprobeerd, maar ik liep steeds vast. Ik belandde dan in pijnlijke gedachtepatronen, waardoor ik mezelf alleen maar slechter ging voelen. Maar in de periode waar ik het hierboven over had, kwam ik een boek tegen over mediteren waarin ik goede technieken leerde. Ik begreep dat ik niet hoefde te blijven hangen in die negatieve emoties, maar dat meditatie juist kon helpen om me daarvan te bevrijden. (Het boek dat ik las was 'Mediteren voor dummies'.)

Het mediteren hielp (en helpt) me om dichter bij mezelf te komen. Wat vind ik eigenlijk belangrijk in mijn leven. Waarom heb ik eigenlijk die wrok naar mijn ouders nog steeds bij me. Al jarenlang wilde ik ze graag vergeven en gewoon in harmonie met ze leven. Ik heb namelijk hele lieve ouders. Maar toch heeft het tot mijn 39e geduurd voordat ik mijn wrok over bepaalde fouten van hun kant echt kon loslaten. Het was voor mij een bevrijding om ze te kunnen vergeven en niet langer vast te houden aan die oude pijn. Nu pas besef ik hoeveel ik van ze houd en dat ze ook van mij houden. Er komen weer herinneringen boven van hele goede momenten, in plaats van dat ik altijd maar weer die oude grammofoonplaat afdraai met alles wat ze verkeerd hebben gedaan.

En dit was nog maar het begin. Sindsdien heb ik meer boeken gelezen. Misschien dat ik daar nog eens een andere keer over vertel. Ik wil je graag nog veel meer vertellen over het veranderingsproces waar ik midden in zit. Het heeft niets met quilten te maken, maar het is voor mij essentieel. Ik merk dat ik meer ruimte krijg van binnen. Niet alleen voel ik me lichamelijk steeds beter, maar vooral mentaal voel ik me veel fitter. En dat gun ik natuurlijk iedereen.

zondag 7 augustus 2016

Applicatieblokken voor de klokhuisjesquilt


Vorige keer liet ik al zien dat ik bezig was met de voorbereiding van de bloemen voor de applicatieblokken van de klokhuisjesquilt. Ik was voorzichtig begonnen met het vastnaaien. 


Voorbereiding bloem applicatie


Inmiddels zijn heel wat bloemblaadjes geknipt. Van het vastnaaien is nog niet zo heel veel gekomen.


Voorbereiding bloem applicatie


Op de één of andere manier lijkt het alsof het weer invloed heeft. Ik heb weinig zin in actie momenteel.

Eerst heb ik de ene kleur erop gestreken.


Voorbereiding bloem applicatie

En daarna ook nog de roze.


Voorbereiding bloem applicatie


Nu wordt het toch echt tijd om ze allemaal te gaan vastnaaien. Dan kunnen daarna de bloemhartjes er nog bij komen.


Voorbereiding bloem applicatie