Google+ Quiltinspiratie

zondag 28 mei 2017

Ik maak zoveel fouten!


Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik kan het mezelf soms behoorlijk lastig maken. Als ik een blok klaar heb voor een quilt is het eerste wat ik doe, kijken of het perfect is. Sluiten alle naadjes goed op elkaar aan? Zijn de puntjes overal goed gelukt? Zo vermoeiend eigenlijk dat perfectionisme!


Patchwork blok pinwheel


Want waar ben ik nou eigenlijk mee bezig? Het is handwerk toch? Als iets echt perfect moet zijn, moet je het door een machine laten doen. Die kun je zo afstellen dat hij alles tot op de millimeter nauwkeurig doet. Maar dan ben je meteen de eigenheid van je product kwijt. Juist de kleine imperfecties laten zien hoeveel bloed, zweet en tranen er zit in iets wat je met de hand hebt gemaakt.

Op quiltwedstrijden gelden er strenge regels voor quilttechnieken. Er wordt daar een mate van perfectionisme geëist die alleen door jarenlange ervaring gehaald kan worden. Met name sommige wedstrijden in Amerika staan hierom bekend.
Maar als je niet mee doet met wedstrijden, dan is dat perfectionisme toch helemaal niet belangrijk? Hoe erg is het nou eigenlijk als bij het doorquilten niet alle steken precies even groot zijn? Of als niet alle puntjes van je ster helemaal perfect zijn? Als je naar het geheel kijkt in plaats van je te focussen op die kleine stukjes, zie je de onvolkomenheden misschien niet eens terug.

Mensen die niet zelf quilten zullen die kleine foutjes van niet perfect op elkaar aansluitende naden en puntjes helemaal niet zien. Alleen mede-quilters zal het misschien opvallen. Maar net als jij weten ze hoeveel liefde, maar ook bloed, zweet en tranen er in je quilt zitten. Denk je dat die jou op die manier gaan bekritiseren? Meestal ben je zelf de strengste rechter als het gaat om het maken van handwerk. (En als er mensen zijn die het wel doen, dan zijn het geen vrienden en jouw aandacht niet waard!)

Zelf heb ik gemerkt dat ik soms minder zin heb om een quilt te gaan doorquilten, omdat ik bang ben dat ik het niet meer kan. Zeker als het al een tijdje geleden is, betrap ik mijzelf op drempelvrees. Ik weet dat ik er weer in moet komen. Dat ik eerst weer moet oefenen op een proeflapje om weer het gevoel te krijgen van hoe snel ik de stof onder de naaimachine door moet bewegen. Hoe diep ik het pedaal van de naaimachine moet indrukken.

En erger nog. Ik weet dat ik het niet perfect kan. Ik weet dat ik nooit precies de lijntjes kan volgen. Ik weet dat mijn steken nooit helemaal goed worden. Misschien zou het beter gaan als ik het veel meer zou oefenen, maar op de één of andere manier wordt het gewoon nooit perfect. Soms zitten er opeens veel te grote steken tussen of heb ik per ongeluk te lang op één plek stil gestaan.


Detail quiltwerk


Er is één principe dat ik hanteer bij het quilten. IK HAAL NIETS UIT! Ik weet dat er quilters zijn die hun steken gaan uithalen als ze iets niet helemaal goed hebben gedaan. Dat doe ik niet. Alleen al van het idee dat ik al die steken weer moet gaan uithalen, verlies ik de moed. Dan gooi ik alles maar liever meteen in een hoek, zodat ik iets leukers kan gaan doen.
Het enige wat ik soms doe is een tweede keer over een plek naaien als de steken echt veel te groot zijn geworden.

En het gekke is dat al die fouten die ik maak vaak nauwelijks terug te vinden zijn als de quilt eenmaal af is. Als ik heel veel moeite doe kan ik ze misschien terugvinden, maar voor een ander vallen ze helemaal niet op.

Dus waarom al die moeite doen om perfecte dingen te maken? Het haalt alle plezier weg uit het quilten. En het kost zoveel energie! Als iets dodelijk is voor creativiteit is het wel perfectionisme. Acceptatie dat sommige dingen niet helemaal perfect zijn hoort erbij. Misschien is dat nog wel een belangrijker leerproces dan het leren van de techniek van het quilten zelf.

Er is één uitzondering waarbij ik wel probeer om het zo precies mogelijk te doen. Dat is bij het snijden van de stof en het naaien  van de 1/4 inch (0,5 mm) naad. Dat doe ik niet omdat het mooier wordt als je de naden precies naait, maar omdat het allemaal veel makkelijker wordt als het goed aansluit. Patchwork dat niet goed in elkaar past, is zo frustrerend om in elkaar te naaien!

Ik ben benieuwd hoe jij omgaat met perfectionisme? Waarin ben jij heel precies? Kun je accepteren dat niet alles wat je maakt perfect is?

zondag 14 mei 2017

Soms lukt er niets, ken je dat gevoel?

Ken je dat gevoel?
Het gevoel dat niets lukt? Dat niets van wat je doet of maakt de moeite waard is? Dat je er eigenlijk net zo goed mee zou kunnen stoppen? Niemand zit toch op jouw creaties te wachten. Waarom doe je al die moeite eigenlijk?

Ik weet het niet. Soms vraag ik me werkelijk af waar ik mee bezig ben. En op een andere moment weet ik zeker dat dit is wat ik moet doen. Ik moet quilten. Het geeft me de kans om mezelf te uiten. Om te spelen met mooie kleuren en stoffen. Om mooie dingen te maken. Het maakt niet uit wat anderen daar van vinden. Het maakt niet uit of anderen het wel of niet mooi vinden. Als ik er maar plezier in heb!




Ik heb mijn Log cabin quilt weer opgepakt. De blokken waren bijna af en lagen al een hele tijd in de kast. Op de één of andere manier sprak hij me niet meer zo aan. De zachte, bijna saaie kleuren deden het niet meer voor me. En toch had ik gisteren opeens zin om weer een log cabin blok op te pakken. Ik had nog allerlei andere dingen liggen, maar de log cabins riepen me. En dus heb ik de laatste blokken afgemaakt. Dat ging eigenlijk vrij snel.




En toen konden ze op de ontwerpwand. Ordenen in een volgorde die ik mooi vind. Wel of geen sashings? Het viel me op hoe krachtig die grote vierkanten zijn. En dat de combinatie van die krachtige simpele vierkanten met de zachte kleuren eigenlijk heel mooi is.




Eigenlijk zijn het trouwens geen log cabin blokken. Ik heb de vorm iets veranderd en nu zijn het Courthouse steps blokken. What's in a name, right?




Ik heb besloten dat ze sashing nodig hebben. Dat maakt de blokken nog krachtiger. Het zou gewoon witte sashing kunnen zijn, zoals ze er nu ook op de ontwerpmuur uitzien met die witte ondergrond. Of blauw. Of misschien wel verschillende kleuren. Dat is ook wel eens leuk. Dan is het allemaal precies omgekeerd. De blokken zijn vrij neutraal en de sashings geven de kleur aan de quilt. Best een leuk idee.

Wordt vervolgd...





zaterdag 6 mei 2017

Hoe help je jezelf in een creatieve dip?

Vorig jaar heb ik een behoorlijke quiltdip gehad. Ik had echt helemaal geen zin meer in quilten. Het was net alsof de stroom van creativiteit helemaal was opgedroogd. Eerlijk gezegd was ik bang dat dit het einde betekende van weer een hobby.

Achteraf gezien kan ik precies aanwijzen waardoor ik in mijn quiltdip terecht ben gekomen. Eigenlijk heb ik mezelf gewoon gesmoord met de dingen die ik vond dat ik ze moest doen. Ik was met een aantal projecten bezig:


1. De klokhuisjes quilt. Dat moet een grote quilt worden voor op ons bed. Op de foto hieronder zie je de helft van hoe hij moet worden.


Klokhuisjes quilt


2. Een log cabin quilt. Ook een grote quilt, maar dan voor aan een muur in onze woonkamer.


Lob cabin blok

3. De Dear Jane quilt. Hier was ik vorig jaar mee begonnen. Een nieuw project in een poging de creatieve stroom weer wat op gang te brengen.


Dear jane blok A2



Genoeg afwisseling zou je denken. Maar waarom liep ik dan toch vast?

De klokhuisjes quilt was saai om te maken. Het middendeel met de klokhuisjes had ik gemaakt in een periode dat ik ziek was en alleen maar energie had om wat steekjes met de hand te zetten. Het was geen leuke periode en het is bijna alsof dat ook aan deze quilt kleeft. Hij bruist niet. In een poging om hem bruisender te maken, heb ik applicatieblokken toegevoegd. Deze vind ik zelf erg mooi, maar ik heb een fout gemaakt waar ik veel van heb geleerd. Ik wilde een rand van allemaal dezelfde blokken om de klokhuisjes maken. Maar wat is het saai om zoveel dezelfde blokken te maken! Een voordeel van applicaties maken is juist dat je zoveel vrijheid hebt en dat je mooie kleuren kunt gebruiken. Zo lang de blokken nog langzamerhand ontstonden, zodat ik kon zien hoe mooi ze werden, ging het nog. Maar toen ik op het punt kwam dat alle blokken waren voorbereid en ik de applicaties alleen nog moest vastnaaien, liet ik het los. Wat is het saai om steeds hetzelfde kunstje te doen! Het voelde als heel hard werken. Dat is een heel ander gevoel dan wanneer je iets nieuws maakt. Dan voel je de creatieve energie stromen. Dat gevoel had ik bij deze quilt helemaal niet meer. Maar ik wilde zo graag een grote quilt voor op ons bed en ik was al zo ver gekomen. Bovendien vond ik het verspilling van tijd en mooie stoffen om hem niet af te maken. En dus dwong ik mezelf steeds om verder te gaan, terwijl ik het helemaal niet leuk meer vond om te doen.

De log cabin quilt. Grote blokken die snel klaar waren. Maar erg enthousiast werd ik er niet van. Net als bij de klokhuisjes quilt was hij vrij saai om te maken. En hij wordt ook niet echt spectaculair. Het is een quilt om een lelijke muur te verbergen, maar hij mag niet alle aandacht naar zich toe trekken. Dat zou niet mooi zijn op die plek in de huiskamer. Ook niet echt een project om heel erg geïnspireerd van te raken dus.

De Dear Jane quilt. Eigenlijk ben ik vorig jaar begonnen met deze quilt omdat ik voelde dat ik nieuwe inspiratie nodig had. En waar raak je nou meer van geïnspireerd dan van het beginnen aan een nieuwe quilt? Ik besloot hem in mijn lievelingskleur te gaan maken: roze. Ik ben dol op roze stoffen, dus dat moest wel een succes worden toch? Maar al na een stuk of vijf blokjes merkte ik dat ik het saai vond om weer een roze blokje te maken. (De blokjes zelf zijn niet saai om te maken, hoor. Af en toe is het zelfs een behoorlijke uitdaging!) En dus bleef ook deze quilt al snel liggen.

Hierna volgden een paar maanden dat ik echt geen quilt heb opgepakt. Ik was bang dat ik het kwijt was. Het voelde een beetje als een writersblock bij schrijvers. Ik wilde me zo graag weer geïnspireerd voelen en mooie dingen maken, maar het was er niet. Ik wist niet hoe ik dat gevoel weer terug kon krijgen. Dus ging ik in de tussentijd wat kleding maken en sokken breien. Dat was best even leuk om te doen, maar zorgde er niet voor dat mijn creatieve energie weer op gang kwam. Op een gegeven moment kwam ik zelfs nauwelijks meer in mijn naaikamer en begon de boel daar behoorlijk te verstoffen. Ik werd er niet meer blij van om daar naar binnen te lopen.

Tot ik op een dag besloot dat het tijd was voor een grote schoonmaak. Er lag inmiddels overal rommel in mijn kamer. Ik had de werkbladen immers niet nodig om te quilten? Toch besloot ik om de troep te gaan opruimen en alles eens even lekker schoon te maken.
En het gekke was dat het hielp! Ik zag de Dear Jane blokjes die ik tot dan toe had gemaakt en besloot dat ik helemaal niet perse hoefde vast te houden aan roze omdat ik dat nou eenmaal had besloten. Ik besloot om te gaan kijken of ik niet zelf een kleurenschema kon bedenken waar ik wat vrolijker van werd. Dus dat ging ik doen. In EQ7 maakte ik een voorbeeldquilt met hetzelfde aantal vierkantjes en ik ging spelen met kleuren.

En dat was precies wat ik nodig had! Gewoon spelen en doen wat ik leuk vond. Niet perse vasthouden aan iets omdat ik dat nou eenmaal had besloten of omdat het anders zonde was van de stof die ik al had gebruikt. Ik kreeg weer inspiratie, omdat ik mezelf toestond om te doen wat ik leuk vond!
Deze dag was het begin van een hele nieuwe golf inspiratie. Doordat ik weer met de Dear Jane bezig was ontdekte ik weer hoe leuk ik appliceren vind en daaruit kwamen weer allemaal nieuwe ideeën voort zoals het appliceren van de bloemetjes hieronder.




Wat heb ik hiervan geleerd? Dit wil ik graag met je delen, voor als je zelf misschien eens in een quiltdipje terecht komt.
Het beste wat je kunt doen om je creativiteit te laten stromen is DOEN WAT JE LEUK VINDT.  Dat klinkt natuurlijk nogal logisch, maar wij mensen zijn zo gewend om onszelf van alles op te leggen. Ik in ieder geval wel. Als het niet is vanuit perfectionisme, dan is het wel omdat het zo nou eenmaal zo hoort of omdat ik hier nou eenmaal aan ben begonnen en dan moet ik het ook afmaken.

Het is niet voor niets dat zoveel quilters met heel veel projecten tegelijk bezig zijn. Niets zo inspirerend als beginnen met een nieuw project. Daarvan krijg je weer nieuwe ideeën. Dat heeft me wel aan het denken gezet. Want als quilter wil je natuurlijk ook gewoon quilts afmaken. Toch wordt het als je halverwege bent vaak toch een kwestie van doorzetten en hard werken om hem af te krijgen. Hoe kun je nou zorgen dat je er een beetje plezier in houdt?

Voor mij is de oplossing om mijn eigen quilts te ontwerpen. En dan niet van te voren een heel ontwerp in EQ7 maken waar ik me aan moet houden, maar gewoon gaandeweg iets moois maken. Zodat ik steeds moet blijven nadenken over welke  vormen en kleuren het mooiste zullen zijn. Dat geeft mij immers mijn plezier in het quilten!

Ik hoop dat je wat hebt aan mijn (lange) verhaal. Ik hoop vooral dat het je inspireert om te doen wat je leuk vindt. Dan zit je volgens mij altijd in de goede richting. Niet zoveel aan jezelf opleggen. We moeten al zoveel. Quilten doen we omdat we het leuk vinden toch?


zaterdag 22 april 2017

Wat ik het allerliefste wil

Misschien heb je het filmpje op facebook al gezien waarin ik je me persoonlijk aan je voorstel. Het was de eerste keer dat ik een filmpje heb opgenomen. Best lastig om zo naar jezelf te kijken, maar ik vind het leuk dat jullie kunnen zien wie er achter dit blog en mijn facebookpagina zit.

Bovendien ben ik van plan om veel meer met filmpjes te gaan werken de komende tijd, dus het was een mooie oefening.

Ook de pagina 'over mij' op dit blog heb ik aangepast. Twee jaar geleden ben ik begonnen met dit blog. In eerste instantie wilde ik graag kennis delen, omdat ik zelf uitleg over quilten miste in de Nederlandse taal. Ik heb zelf alles van Engelstalige filmpjes en tutorials geleerd. Inmiddels heb ik al veel kennis gedeeld en de afgelopen maanden heb ik veel nagedacht over hoe ik nou eigenlijk verder wil met mijn blog.



Mijn droom is om heel veel mensen te inspireren om hun creativiteit (verder) te ontwikkelen en natuurlijk wil ik laten zien hoe leuk quilten is! Naast het delen van kennis wil ik je dan ook gaan aansporen om je eigen creativiteit verder te gaan ontwikkelen door niet alleen met patronen te werken, maar om ook zelf dingen te gaan ontwerpen. Er is natuurlijk helemaal niets mis met bestaande patronen. Ik ben zelf op dit moment bezig met de Dear Jane quilt, omdat ik daar nog veel van kan leren. Patronen van anderen kunnen ook ontzettend inspirerend werken natuurlijk, maar om zelf iets te gaan maken vanuit het niets is toch iets anders. Dan gebeurt er echt iets bijzonders. De creatieve energie begint nog meer te stromen, waardoor je steeds meer nieuwe ideeën krijgt en overloopt van enthousiasme!




Om dat te kunnen heb je wel wat kennis van de techniek nodig. Daarom ben ik een (digitale) cursus aan het maken waarin je alle dingen leert die je als beginnende quilter moet weten. Tegelijkertijd probeer ik je aan te moedigen om er vooral je eigen quilt van te maken. Kies je eigen kleuren en patronen zoals jij ze mooi vindt!

Als jij dat ook wilt of als je het leuk vind om op de hoogte te blijven, schrijf je dan in voor de nieuwsbrief of volg me via de facebookpagina Quiltinspiratie.
Binnenkort krijgen alle nieuwsbrieflezers een cadeautje om te helpen de creativiteit op gang te brengen!
 





zondag 16 april 2017

Inspiratie



Waaruit haal jij jouw inspiratie? Mooie voorbeelden op internet werken heel aanstekelijk vind ik zelf. Maar ook gewoon de stoffen in je eigen kast.

Ik weet nog dat ik één quilt gemaakt had en het smaakte naar meer. Voor die betreffende quilt had ik een jellyrol gebruikt in combinatie met witte achtergrondstof. Hele mooie stoffen in pasteltinten, maar na het maken van die quilt wilde ik weleens iets met andere kleuren proberen. Ik had nog geen stoffenvoorraad. Wat ik wel had was een verzameling lapjes van 10 x 10 stofjes. Geen bij elkaar passende stoffen, maar allerlei tinten en patronen.

Eigenlijk werkte die beperking heel goed. Ik had niet veel te kiezen, het enige wat ik moest doen was bedenken hoe ik die stofjes het mooiste kon verwerken in een quilt. Er was van alles en nog wat. Prachtige repro stofjes met mooie bloemen, maar ook kerststofjes met een zilverachtige opdruk. Ik had nog niet veel verstand van quilten en combineren van kleuren, dus ik ging heel intuïtief te werk.

Het merendeel van de stoffen was roodachtig, blauwachtig en beige-achtig. Er waren een paar groene en bij, die gooide ik eruit. Vervolgens ging ik de de lapjes op allerlei manieren bij elkaar leggen. Om en om vond ik te druk. Toen ging ik ze op kleur sorteren. Van alles heb ik geprobeerd en uiteindelijk ontdekte ik dat ik ze het mooiste vond als ik ze op kleur legde en de kleuren liet overlopen van rood naar roze naar beige  en vervolgens lichtblauw naar donkerblauw.

Dat was de eerste stap. Toen ik tevreden was over dit resultaat ging ik nadenken over het patroon dat ik wilde gebruiken. Ik was echt een beginnende quilter, dus eigenlijk was alles nog een uitdaging. Ik was op zoek naar een relatief eenvoudig patroon dat ik zestig keer kon herhalen met elk gekleurd lapje dat ik had. Het werd het pinwheel blok. Achteraf denk ik dat het een goede keuze is geweest, omdat het blok door zijn vorm leven in het centrum van de quilt geeft. Het is natuurlijk niet echt zo, maar door de vorm lijkt er beweging in het patroon te zitten. Als achtergrondstof koos ik ongebleekte katoen. Ik wilde graag eens een cremekleurige achtergrond proberen en ongebleekte katoen was lekker goedkoop!




Nadat ik alle pinwheel blokjes had gemaakt en aan elkaar gezet, vond ik de quilt toch wel erg klein. Ik wilde hem graag vergroten, maar ik had zoals gezegd niet veel stof. Op dat moment was ik ook nog niet bereid om veel geld aan stof uit te geven. Dat is inmiddels wel veranderd gelukkig! Ik besloot banen van de achtergrondstof (ongebleekte katoen) toe te voegen. Om er weer een eenheid van te maken, besloot ik stofjes in dezelfde kleuren als het middendeel aan de randen toe te voegen als een piano border. Ik sorteerde de stoffen op kleur en liet ze weer overlopen van rood naar blauw net als in het middenstuk.

En toe was hij af.
Tenminste, dat dacht ik in eerste instantie. Maar eigenlijk vond ik alleen het middendeel mooi. Het middenstuk was naar verhouding te klein en de banen ongebleekte katoen eromheen waren gewoon saai.
De mooiste quilts die ik zag waren vaak een combinatie van patchwork met applicaties. En dus besloot ik dat ik applicaties kon maken op de effen stof rondom. Ik zocht in een boek op hoe ik dat het beste kon aanpakken en ik ging het gewoon doen. Pas toen ik ermee was begonnen bedacht ik dat het best weleens heel veel werk zou kunnen zijn om al die steeltjes, blaadjes en bloemetjes te appliceren. En dat was het ook! Ik deed het op de snelle manier met vliesofix en ik ontwierp de bloemen en ranken zelf. Ze waren niet ingewikkeld, maar het was wel heel veel (saai) werk om ze vast te stikken.

Wat het leuk maakte was het spelen met de bloemen. Ook deze probeerde ik weer in kleur te laten verlopen net als in het centrum van de quilt. Uiteindelijk zaten alle steeltjes, blaadjes en bloemetjes vast en moest ik alleen nog de rondjes voor de hartjes van de bloemen maken. Wat heb ik daar over getwijfeld! Wilde ik nog wat extra kleur toevoegen of hield ik hem in de stijl die ik tot dan toe had gebruikt?

Het lijkt een klein detail die bloemhartjes, maar ik merkte dat ze best veel impact hadden. Ik heb alle mogelijkheden geprobeerd in het kleurenpalet dat ik tot dan toe had gebruikt. Eerst probeerde ik blauwe hartjes in de rode/roze bloemen en rode/roze hartjes in de blauwe bloemen. Dat voegde niets toe en maakte het geheel eerder rommelig. Daarna maakte ik beige hartjes. Dat bracht meer eenheid in de quilt, maar dempte de kleuren ook enorm. Groen dan? Het was het allemaal net niet.
Tot ik besloot om eens iets heel ander te proberen en juist een extra kleur toe te voegen. Het oranje dat ik uiteindelijk koos gaf nog een extra bite aan de kleurige quilt en was precies wat de quilt nog nodig had. 




Het leuke aan het ontwerp proces is dat iemand anders misschien een heel andere keuze zou hebben gemaakt. Misschien dat iemand anders juist meer voor ingetogen, stijlvolle kleuren zou hebben gevoeld en juist beige bloemhartjes had gekozen. Het is een expressie van mijn eigenheid en dus koos ik voor kleur. Niets is goed of fout. De kracht zit hem in het durven laten zien wat jij mooi vindt in plaats van doen wat anderen al dan niet zouden doen.

Achteraf zijn er heel veel dingen die ik nu waarschijnlijk anders zou doen. Ik zou meer investeren in een mooie achtergrondstof, ik zou preciezer werken zodat de randen beter aansloten, ik zou de applicaties anders afwerken (niet meer raw edge), ik zou hem op een andere manier doorquilten, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Toch ben ik enorm trots op deze quilt, omdat ik door het maken van deze quilt heb geleerd dat ik echt creatief ben en dat ik echt mooie dingen kan maken. Hij is zeker niet perfect, maar hij belichaamt wel wat voor mij belangrijk is aan quilten: met mooie kleuren en patronen een quilt maken waar je elke dag van kunt genieten.


zondag 9 april 2017

Iets nieuws creëren

De afgelopen dagen heb ik heerlijk met kleuren en stoffen gespeeld. Ik had al meer dan een jaar een doosje met batik stoffen in felle kleuren in de kast staan. Het plan was om daar een eigen creatie mee te gaan maken. Iets met bloemetjes ofzo.

Het kwam er maar niet van. Steeds waren er andere dingen die ik eerst wilde doen. Gisteren besloot ik dat het tijd was. Ik heb de stoffen tevoorschijn gehaald en ik ben gewoon begonnen.





Geen vooropgezet plan. Gewoon wat gaan maken. Dat is best eng. Om zomaar in die mooie stoffen te gaan knippen zonder te weten hoe het precies moet gaan worden. Toch merk ik dat op deze manier mijn creatieve energie echt begint te stromen!

Ik had gewoon een paar simpele vormen van karton gemaakt. Bladvormen en simpele bloemvormen. Door die simpele vormen te combineren kan ik allerlei bloemen maken. Echt heel leuk!




Alles is een zoektocht naar wat ik echt leuk en mooi vind. Is die kleurencombinatie echt het allermooiste of kan ik toch beter een andere kleur kiezen? En wat zal ik als ondergrond gaan gebruiken?




Over het hart van de bloem hieronder heb ik een tijd getwijfeld. Hoe meer ik er over na ging denken hoe moeilijker het werd. Welke zou jij kiezen?





Het geeft een heleboel rommel, maar vooral heel veel voldoening! Zo intuïtief werken is veel leuker dan het volgen van een patroon. En denk nu niet dat je heel creatief moet zijn om op deze manier te kunnen werken. Het is juist andersom heb ik gemerkt. Juist door het gewoon te gaan doen, ontdek je jouw eigen creativiteit!



Gewoon even je angst overboord zetten. Ook ik ben bang dat wat ik maak niet mooi/goed/perfect genoeg is. Als ik daarover ga nadenken, kan ik het verder wel vergeten. Maar wat is nou het ergste dat er kan gebeuren? Dat wat ik maak niet mooi is misschien. Of dat iemand anders het niet mooi vindt. Lekker belangrijk!

Ik wil je uitdagen om gewoon iets zelf te gaan maken zonder patroon. Denk er niet te lang over na, maar volg je gevoel. Het hoeft niet het meest bijzondere te zijn wat je ooit gemaakt hebt. Je zou met iets kleins kunnen beginnen. Het belangrijkste is dat je er plezier in hebt!


donderdag 6 april 2017

Dear Jane quilt

Er zijn weer een paar blokjes van de Dear Jane quilt af. Deze keer niet alleen applicatie, maar ook patchwork.

Bij het blok hieronder (B8) dacht ik slim te zijn door het midden niet in vieren, maar in tweeën te delen. Dat scheelde weer twee naadjes toch?! Maar ja, dat maakte het netjes naaien van het witte deel met de Y-naad bijna onmogelijk. Uiteindelijk is het me met kunst- en vliegwerk wel gelukt, maar het was weer een les om volgende keer iets beter na te denken van te voren!


Blok B8:

Dear Jane quilt blok B8


Bij blok B9 heb ik de Y-naden dan ook netjes op de traditionele manier gemaakt. De naadjes van de blauwe midden delen aan elkaar naaien tot de naadtoeslag en goed afhechten door een paar steken heen en weer te naaien. Daarna had ik voldoende ruimte om de witte driehoekjes netjes in te naaien. Toch is er één naadje linksonder dat een beetje bolt. Het viel me pas op toen het hele blok in elkaar zat en ik geen zin meer had om het uit te halen. Hopelijk valt het na het doorquilten niet meer zo op.

Blok B9:

Dear Jane quilt blok B9